Skocznia w Rudzkiej Górze

HISTORIA SKOCZNI

Skocznia znajduje się na Rudzkiej Górze. Jest to częściowo sztucznie usypane wzniesienie w Łodzi (230 metrów n.p.m.) usytuowane w Rudzie Pabianickiej przy ul. Starorudzkiej.

W latach 70. XX wieku powstała na Rudzkiej Górze skocznia narciarska o punkcie K-15. Planowano położyć również igelit, wybudować trybuny dla kibiców i wieżę sędziowską. Skocznia była zgodna ze standardami Międzynarodowej Organizacji Narciarskiej (FIS).

W latach 80. popadła w ruinę.Skocznia została zaprojektowana w 1965 roku przez łodzianina Edmunda Borońskiego. W celu wyprofilowania zeskoku, przywieziono z łódzkich budów ponad 260 tys. ton śmieci i gruzu. Budowa została ukończona w 1969 roku. Skocznię odebrano 12 grudnia 1969. Kosztowała 40 mln zł, ale ponad połowę prac wykonano w czynie społecznym.

W 2009 roku 1 lipca wykonaliśmy pierwsze prace na skoczni. Na każdym spotkaniu na skoczni stawiała się liczna grupa osób chętnych do bezinteresownej pomocy w remoncie skoczni, dzięki temu skocznia do końca 2009 r., już na zimę była gotowa do treningów.

PROJEKT SKOCZNI

 

skanowanie0001small_final